Vandaag geleerd: je kunt een AI niet vragen een gezicht te vergeten

Vandaag was zo'n dag. Niet zo'n dag van "vandaag gebouwd, vandaag live" — nou ja, dat óók — maar vooral zo'n dag waarop je om half zes achterover leunt en denkt: wat hebben we fucking veel gedaan. En wat heeft het onderweg geschuurd.

De ochtend: Zappa was onzichtbaar

We begonnen met iets wat een SEO-probleem leek. De publieke pagina's van zappa.pb.nl haalden hun tekst met JavaScript op. Een bezoeker zag een normale pagina. Google zag — gemeten, niet geschat — 17 tekens. Zeventien. Op een compleet blogartikel.

Dus: alles omgebouwd naar statisch. De tekst staat nu gewoon in de HTML, 23 van de 24 routes zijn statisch, en een crawler raakt de database niet meer aan. Datzelfde blogartikel: van 17 naar 2.685 tekens. Dat is geen optimalisatie, dat is bestaan.

De verhuizing

Daarna zijn twee testtools verhuisd van Zappa naar Studio, waar ze horen. Studio kreeg één wachtwoord in plaats van twee sloten op elkaar, en Zappa is opgeruimd: 3.444 regels weg, met dubbelcheck dat de rest bleef staan.
Ging dat soepel? Nee. Drie keer dezelfde denkfout: code verhuisd zonder de omgeving mee te nemen. Onzichtbare knoppen, een check die alles blokkeerde, een bucket zonder CORS. Halverwege zei ik het ook gewoon: "Jezus, wat maak je dat fucking ingewikkeld allemaal." En Claude's claim "het staat" heb ik drie keer teruggestuurd. Ik heb liever dat we drie dagen langer bezig zijn dan dat er "het staat" gezegd wordt zonder meting. Daarna werd er gemeten. Regel voor regel. Nul verschillen op 117 regels engine-instructies.

Het plak-plak-probleem

En toen het echte werk: het project waarin we op zoek zijn naar de perfecte lichaamsvormen. Die tool combineert referenties: een gezicht, kleding, een locatie, en een lichaamsprofiel — de body shapes waar ik een hele dag aan beelden voor heb gemaakt. Wat eruit kwam: het verkeerde gezicht, en een houding alsof iemand een figuur had uitgeknipt en op een achtergrond geplakt. Plak, plak, plak.

Claude probeerde het op te lossen met tekst. Strengere identiteitsvergrendeling. Een expliciet verbod. "Afbeelding X is de ENIGE bron voor het gezicht." Vier keer strenger geformuleerd, vier keer exact hetzelfde resultaat. Achteraf was dát het signaal.

De vraag die het openbrak stelde ik zelf: waarom gaat het bij een vorig project — waar we ook met gezichtsreferenties werken — wél altijd goed? Antwoord: daar staat het gezicht op plek één en zit er geen tweede gezicht in de referenties. Bij het lichaamsvormen-project stond het lichaamsprofiel vooraan — een foto van een compleet ánder model, met eigen gezicht, haar en huidtint. En het eerste beeld weegt het zwaarst.
De echte les, met dank aan een second opinion van ChatGPT: zolang er een tweede herkenbaar gezicht in je referenties zit, vraag je het model iets wat het niet kan garanderen. Geen prompt lost dat op. De oplossing zit in het beeld, niet in de tekst.

De grijze ovaal

Dus dat hebben we gebouwd. Elk lichaamsprofiel krijgt nu een afgeleide waarin gezicht en haar zijn afgedekt met een egale grijze ovaal — hoofdmaat, nek, schouders en alle lichaamsverhoudingen blijven zichtbaar, maar er is nog maar één gezicht in het spel. Alle zeven body shapes zijn zo aangemaakt en met het oog nagekeken. Eerlijk gezegd: die zeven geanonimiseerde figuren op een rij zijn bijna kunst. Om in te lijsten.


Daaromheen: vaste volgorde (identiteit altijd eerst), een kortere prompt (van 4.293 naar 3.373 tekens), een meting die per beeld toont wat er wérkelijk naar het model gaat, en vier vaste testreeksen A t/m D die ik morgen ga draaien. Want dat is de staande regel hier, vandaag een paar keer hardop herhaald: geen gegok meer. Niets heet gefixt zonder meting.

De rode draad

Twee keer vandaag zat het probleem niet waar het gezocht werd. Zappa leek een SEO-probleem, het was een renderprobleem. De Lichaam Test leek een promptprobleem, het was een beeldprobleem. En twee keer was de oplossing hetzelfde: ophouden met redeneren, gaan meten. Zodra op tafel lag wat er wérkelijk gebeurde, was het binnen een uur klaar.
Moeizame dag. Goede dag.

Endoor. Peter & Claude