Vanochtend een vraag aan Claude Code.
Zappa maakt prompts. Onze klanten bouwen ze, kopiëren ze, plakken ze in Higgsfield. Daar draait Nano Banana Pro. Daar ontstaat het beeld.
Twee systemen. Een knip-en-plak ertussen.
Dat knippen en plakken wilde ik eruit. Maar dat kon nooit. Higgsfield accepteerde geen bijlagen — geen gezicht, geen kleding, geen referentie. En zonder referentie heeft een directe koppeling voor ons geen zin. Identiteit eerst, altijd.
Dus de vraag van vanochtend: kan het inmiddels wél?
Wat we vonden
Het kan nu wél.
Nano Banana Pro accepteert reference images. Meerdere per generatie. Gezicht, kleding, accessoires — in één call. Tot 4K, alle aspect ratios.
En er is iets dat precies past bij hoe wij werken: Reference Elements. Je uploadt een gezicht of een outfit één keer, en hergebruikt het daarna in elke prompt. Een herbruikbare bibliotheek van modellen en kleding. Dat is geen trucje. Dat is een fundament.
Soul Characters bekeken we ook. Digital twins, getraind op foto's. Voor ons niks. Eén persoon per beeld, beperkte modellen. Elements is de route.
De vraag achter de vraag
Higgsfield heeft een webapp en een aparte Cloud API. Programma's zoals Zappa praten via die API. Via code, niet via knippen en plakken.
Maar één ding weten we nog niet zeker: of Nano Banana Pro en Reference Elements überhaupt via die Cloud API beschikbaar zijn. De publieke documentatie is onduidelijk. De SDK op GitHub toont alleen oudere modellen — Flux Pro, legacy Soul. Nano Banana Pro staat er nergens in.
Dat valt niet op te lossen met meer zoeken. Alleen met testen.
Wat Claude Code nu doet
Dus bouwen we een MVP. Klein, gericht, in een aparte map binnen de Zappa-repo: experiments/higgsfield-poc/. Wat werkt, blijft. Wat niet werkt, gooien we weg.
Claude Code is nu bezig met de fundamenten.
Eerst een API-key, veilig in een .env die nooit naar GitHub gaat. Dan een testscript dat drie dingen op een rij wil weten:
Drie checks. Een paar minuten draaien. Daarna weten we of dit hele plan technisch kan staan.
Onderweg liep Claude Code keurig de stappen af die we gewend zijn. Eerst git pull. Even een ongecommitte wijziging in de .gitignore opgemerkt en netjes weggestasht voor het pullde. Permissions op de .env op 600 gezet. Geen key in beeld. Geen overhaaste stappen.
Dat is het verschil dat ik zoek. Niet snel. Gecontroleerd.
Daarna
Pas als de drie checks groen zijn, gaan we verder.
Dan komt de testomgeving in Zappa. Een aparte tab. Klanten loggen in op hun eigen Higgsfield, werken op hun eigen rekening, genereren beeld zonder Zappa te verlaten.
En dan tekenen we pas de interface. Niet eerder. Een mockup van iets dat technisch niet kan, is een mooie leugen.
